رباعی شمارهٔ ۶۴۵ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
حاشا که دل از عشق جهانرا نگرد
خود چیست به جز عشق که آنرا نگرد
بیزار شوم ز چشم در روز اجل
گر عشق رها کند که جانرا نگرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر این است که عشق حقیقی از اهمیت بالایی برخوردار است و نمی‌توان به سادگی از آن دل کند. عشق اساس وجود انسان است و حتی در سخت‌ترین روزها، همچنان جایگاه خود را حفظ می‌کند. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگر عشق رها شود، او از زندگی و وجود خود بیزار می‌شود. در حقیقت، عشق، جان انسان را شکل می‌دهد و بدون آن زندگی معنایی نخواهد داشت.