رباعی شمارهٔ ۶۵۳ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها به عشق و وابستگی عمیق اشاره دارند. شاعر می‌گوید که همه‌ی زیبایی‌ها و موجودات عالم، از جمله خورشید، ماه، سرو و گل، در برابر عشق تو جان می‌دهند. دل عاشق نیز همیشه در انتظار وصال توست و در این عشق می‌سوزد و می‌میرد.