رباعی شمارهٔ ۶۵۴ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات درباره‌ی شخصیت خوش‌عادت و خوش‌خو محمد صحبت می‌کند. او در شب‌های تار از ما حمایت می‌کند و با نواختن رباب، فضایی روحانی و آرامش‌بخش خلق می‌کند تا به سحر برسد. اگر خواب بر چشمان او بخوابد، با فشردن گلوش از خواب می‌زند تا همچنان به ما توجه داشته باشد.