رباعی شمارهٔ ۷۳۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سرهای درختان گل تر می‌چینند
و اندر دل خود کان گهر می‌بینند
چون بر سر پایند که با بی‌برگی
نومید نگردند و ز پا می‌شینند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و سرزندگی درختان اشاره می‌کند که با چیدن گل‌های تازه، نشان از زندگی و امید دارند. حتی زمانی که درختان بی‌برگ می‌شوند، همچنان ناامید نیستند و به ایستادگی ادامه می‌دهند. این بیانگر استواری و امید در مواجهه با سختی‌هاست.