رباعی شمارهٔ ۷۴ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی و جاذبه‌ی وجود انسان اشاره می‌کند. نور فلکست به تن خاکی ما می‌تابد و این جذابیت باعث می‌شود که فرشتگان به پاکی ما رشک ببرند و دیوان از بی‌باکی ما فرار کنند. به طور کلی، ابیات نشان‌دهنده‌ی عظمت و برتری انسانی در برابر موجودات دیگر هستند.