رباعی شمارهٔ ۷۷۶ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از گروهی سخن می‌گوید که در خرابات (محل‌هایی برای خوش‌گذرانی و نشئگی) درگیرند و هیچ‌کس نمی‌داند که چند نفر هستند. آن‌ها به هشیاری و آگاهی اهمیت نمی‌دهند و به نیک و بدی‌های دنیا می‌خندند و بر آنها بی‌توجه‌اند.