رباعی شمارهٔ ۸۰۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کی باشد کین نبش بنوش تو رسد
زهرم به لب شکرفروش تو رسد
زیرا که تو کیمیای بی‌پایانی
ای خوش خامی که او بجوش تو رسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به مفهومی عمیق اشاره دارد. او به شخصی که شبیه کیمیاگر و بی‌نهایت است، می‌گوید که در زمانی مناسب، چیزهای ارزشمند و شیرین (شکر) به او خواهد رسید. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که این شخص، با وجود خامی و ناپختگی‌اش، می‌تواند به جوش و خروش بیفتد و به بالاترین درجات برسد. در واقع، مضمون اصلی شعر به امید و ارزش وجودی انسان‌ها و توانایی‌های نهفته آنها اشاره دارد.