رباعی شمارهٔ ۸۰۷ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
لعلیست که او شکر فروشی داند
وز عالم غیب باده نوشی داند
نامش گویم و لیک دستوری نیست
من بندهٔ آنم که خموشی داند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به وصف شخصیتی می‌پردازد که به فروش شکر و نوشیدن شراب از عالم غیب معروف است. او نام این فرد را می‌برد، اما به دلیل شرایطی نمی‌تواند به طور مستقیم از او صحبت کند. در پایان، شاعر خود را بنده‌ای می‌داند که ارزش سکوت و خاموشی را می‌فهمد.