نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۸۲۵ مولانا

مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مگذار که وسوسه زبونت گیرد

چون مار به حیله و فسونت گیرد

تا آن مه بی‌چون کند آهنگ گرفت

حیران شود آسمان که چونت گیرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره وسوسه زبان و تاثیر آن بر انسان است. شاعر به خواننده هشدار می‌دهد که فریب زبان را نخورد زیرا مانند ماری به حیله و فریب می‌زند. همچنین اشاره می‌کند که وقتی آن شخص زیبا و بی‌نظیر (مه بی چون) به سوی او می‌آید، آسمان نیز شگفت‌زده خواهد شد و حیران می‌گردد.