رباعی شمارهٔ ۸۲۵ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مگذار که وسوسه زبونت گیرد
چون مار به حیله و فسونت گیرد
تا آن مه بیچون کند آهنگ گرفت
حیران شود آسمان که چونت گیرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره وسوسه زبان و تاثیر آن بر انسان است. شاعر به خواننده هشدار میدهد که فریب زبان را نخورد زیرا مانند ماری به حیله و فریب میزند. همچنین اشاره میکند که وقتی آن شخص زیبا و بینظیر (مه بی چون) به سوی او میآید، آسمان نیز شگفتزده خواهد شد و حیران میگردد.