رباعی شمارهٔ ۸۷۰ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به احساس تشنگی و بی‌قراری شخص اشاره دارد. او نه دل آرامی دارد و نه عقل و صبر. مانند انگور افشاری به‌صورت مداوم در حال آمدن و رفتن است و در نهایت به نوشیدن شیره می‌پردازد. این تعبیرات نشان‌دهنده‌ی longing و نیاز درونی اوست.