رباعی شمارهٔ ۸۷۱ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اندیشهٔ دهرت ز چه بگداخت جگر
طبع تو مزاج دهر نشناخت مگر
پندار که نطفهای نینداخت پدر
انگار که گلخنی نپرداخت قدر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر با بیان احساس ناراحتی و درد خود از وضعیت دهر و زمان، اشاره میکند که طبیعت انسان نتوانسته است چهره واقعی و سختیهای زندگی را بشناسد. او به این نکته اشاره میکند که پدران نیز در دنیای سخت و پر چالش، فرزندی را به دنیا نیاوردند، انگار که دردمندی و مشکلات زندگی را تجربه نکردهاند. به طور کلی، شعر نشاندهنده ناامیدی و تلخی زندگی است.