نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۹۶۲ مولانا

مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مائیم و دمی کوته و سودای دراز

در سایهٔ دل فکنده دو پای دراز

نظاره‌کنان بسوی صحرای دراز

صد روز قیامت است چه جای دراز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نگرانی از گذر زمان و کوتاهی عمر اشاره دارد. شاعر به این موضوع می‌پردازد که زندگی ما کوتاه است اما آرزوها و رویاهایمان وسیع و بلندپروازانه‌اند. او همچنین با تماشای دنیای اطراف، به فکر روز قیامت و عواقب کارها می‌افتد و می‌پرسد که چرا باید در این دنیای گسترده، به دنبال چیزهای بی‌اهمیت باشیم.