رباعی شمارهٔ ۹۶۵ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
معشوقهٔ ما کران نگیرد هرگز
وین شمع و چراغ ما نمیرد هرگز
هم صورت و هم آینه والله که ویست
این آینه زنگی نپذیرد هرگز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به پایداری و ماندگاری عشق و زیبایی معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او تأکید دارد که عشق و نور وجود او هرگز خاموش نمی‌شود و معشوقش همچون آینه‌ای است که هرگز کهنه و زنگ‌زده نمی‌شود. به طور کلی، این شعر به جاودانگی و زیبایی عشق سخن می‌گوید.