رباعی شمارهٔ ۹۶۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
من بودم و دوش آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز
شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شبرا چه گنه حدیث ما بود دراز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده از تجربه‌ای عاشقانه با معشوقش سخن می‌گوید. او به لحظات شیرین و ناز و نوازش‌های معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق و گفتگوهایشان در طول شب ادامه داشته اما به پایان نرسیده است. همچنین اشاره می‌کند که طولانی بودن این داستان، گناهی ندارد و طبیعی است.