رباعی شمارهٔ ۹۹۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن دم که حق بنده‌گزاری همه خوش
وز مهر سر بنده بخاری همه خوش
از خانه برانیم بزاری همه خوش
چون عزم کنم هم بگذاری همه خوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از لحظه‌ای صحبت می‌کند که در آن بنده (شخص) با محبت و توجهی که از معشوق دریافت می‌کند احساس خوشحالی می‌کند. او به این فکر می‌کند که اگر معشوق بخواهد او را از خانه بیرون کند، باز هم با خوشحالی این کار را می‌پذیرد. به طور کلی، احساس رضایت و خوشی در این ارتباط عاشقانه به تصویر کشیده شده است.