بخش ۸ - حکایت سعدی
سعدی شیرازی / باب هفتم در عالم تربیت / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
دو کس گرد دیدند و آشوب و جنگ
پراکنده نعلین و پرنده سنگ
یکی فتنه دید از طرف بر شکست
یکی در میان آمد و سر شکست
کسی خوشتر از خویشتن دار نیست
که با خوب و زشت کسش کار نیست
تو را دیده در سر نهادند و گوش
دهان جای گفتار و دل جای هوش
مگر باز دانی نشیب از فراز
نگویی که این کوته است، آن دراز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
دو نفر به جایی رسیدند که دعوا شده بود. یکی از آنها کنار ایستاد و دیگری که خواست میانجیگری کند سرش شکست. در ادامه شیخ خواننده را به خویشتن‌داری و دخالت نکردن در اموری که به او مربوط نیست دعوت می‌کند.