باب هفتم در عالم تربیت — بوستان سعدی
فهرست شعرها
- بخش ۴ - حکایت در معنی سلامت جاهل در خاموشی — یکی خوب‌خلقِ خَلَق‌پوش بود
- بخش ۸ - حکایت — دو کس گرد دیدند و آشوب و جنگ
- بخش ۶ - حکایت عَضُد و مرغانِ خوش‌آواز — عَضُد را پسر سخت رنجور بود
- بخش ۱ - سر آغاز — سخن در صلاح است و تدبیر و خوی
- بخش ۵ - حکایت — یکی ناسزا گفت در وقتِ جنگ
- بخش ۱۲ - حکایت — مرا در نظامیه ادرار بود
- بخش ۷ - حکایت — شنیدم که در بزم ترکان مست
- بخش ۱۱ - گفتار اندر غیبت و خلل‌هایی که از وی صادر شود — بد اندر حق مردم نیک و بد
- بخش ۱۰ - حکایت در خاصیت پرده پوشی و سلامت خاموشی — یکی پیش داود طائی نشست
- بخش ۳ - حکایت سلطان تَکِش و حفظ اسرار — تَکِش با غلامان یکی راز گفت
- بخش ۹ - حکایت در فضیلت خاموشی و آفت بسیار سخنی — چنین گفت پیری پسندیده هوش
- بخش ۲ - گفتار اندر فضیلت خاموشی — اگر پای در دامن آری چو کوه
- بخش ۱۸ - حکایت دزد و سیستانی — شنیدم که دزدی درآمد ز دشت
- بخش ۱۴ - حکایت — شنیدم که از پارسایان یکی
- بخش ۲۴ - حکایت — شبی دعوتی بود در کوی من
- بخش ۲۲ - حکایت — جوانی ز ناسازگاریِ جُفت
- بخش ۲۳ - گفتار اندر پروردن فرزندان — پسر چون ز ده بر گذشتش سنین
- بخش ۱۵ - حکایت روزه در حال طفولیت — به طفلی درم رغبت روزه خاست
- بخش ۱۶ - حکایت — طریقت شناسان ثابت قدم
- بخش ۱۳ - حکایت — کسی گفت حجاج خون‌خواره‌ای است
- بخش ۱۹ - حکایت اندر نکوهش غمازی و مذلت غمازان — یکی گفت با صوفی‌یی در صفا
- بخش ۱۷ - گفتار اندر کسانی که غیبت ایشان روا باشد — سه کس را شنیدم که غیبت رواست
- بخش ۲۰ - حکایت فریدون و وزیر و غماز — فریدون وزیری پسندیده داشت
- بخش ۲۱ - گفتار اندر پرورش زنان و ذکر صلاح و فساد ایشان — زنِ خوبِ فرمانبَرِ پارسا
- بخش ۲۵ - گفتار اندر پرهیز کردن از صحبت احداث — خرابت کند شاهد خانه کن
- بخش ۲۶ - حکایت — در این شهر باری به سمعم رسید
- بخش ۲۷ - حکایت درویش صاحب‌نظر و بقراط حکیم — یکی صورتی دید صاحب جمال
- بخش ۲۹ - حکایت — جوانی هنرمند فرزانه بود
- بخش ۲۸ - گفتار اندر سلامت گوشه‌نشینی و صبر بر ایذاء خلق — اگر در جهان از جهان رسته‌ای است،