نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۲۳۷ سعدی

سعدی شیرازی / غزلیات سعدی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

یار باید که هر چه یار کند

بر مراد خود اختیار کند

زینهار از کسی که در غم دوست

پیش بیگانه زینهار کند

بار یاران بکِش که دامنِ گل

آن بَرَد کاحتمالِ خار کند

خانه عشق در خراباتست

نیکنامی در او چه کار کند ؟

شهربند هوای نفس مباش

سگ شهر استخوان شکار کند

هر شبی یار شاهدی بودن

روز هشیاریت خمار کند

قاضی شهر عاشقان باید

که به یک شاهد اختصار کند

سر سعدی سرای سلطانست

نادر آن جا کسی گذار کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و دوستی اشاره دارد و بر اهمیت وفاداری و توجه به محبتی که داریم تأکید می‌کند. شاعر می‌گوید که باید آزادی و اختیار در روابط عاشقانه را شناسایی کنیم و از کسانی که در غم دیگران به بیگانگان راز می‌گویند، دوری کنیم. همچنین تاکید می‌کند که در عشق، نباید به شهرت یا نام نیک فکر کنیم، زیرا عشق واقعی در مکان‌های ساده و غیررسمی نیز وجود دارد. شاعر به نقش قاضی در امور عاشقان اشاره می‌کند و می‌گوید که باید در این زمینه با دقت عمل کرد. در نهایت، او به شرایط خاصی که در زندگی عاشقانه وجود دارد و ضرورت توجه به آن‌ها می‌پردازد.