غزل شمارهٔ ۴۶۷ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از معشوق خود می‌خواهد که به او نگاهی کند و درد و رنجش را التیام بخشد. او به خاطر خلف وعده‌های زیاد معشوق شکایت دارد و از او می‌خواهد که یکبار هم که شده وفاداری کند. شاعر می‌گوید هر روز به یاد معشوق است و از او می‌خواهد که به یاد او باشد. همچنین از او می‌خواهد که خوی ناپسند خود را کنار بگذارد و به او نزدیک‌تر شود. در نهایت، سعدی به این نکته اشاره می‌کند که در مواجهه با مشکلات و دشواری‌های رابطه، باید صبور بود و سعی کرد از محبت و دوستی دفاع کند، حتی اگر معشوق جفا کند.