غزل شمارهٔ ۵۴۶ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به زیبایی و سختی‌های عشق اشاره می‌کند. او از دلبری می‌گوید که به رغم زجرهایی که به او می‌دهد، همچنان او را می‌پسندد. در ادامه به وضعیت عقل خود در بند عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند به دیگران گله کرده است، اما در نهایت به خود می‌بالد که به عشق پادشاهی می‌رسد. او در نهایت به طعنه‌های دیگران اشاره کرده و بیان می‌کند که در برابر زیبایی معشوقش، هیچ چیز دیگری ارزش ندارد. همچنین تأکید می‌کند که هر کسی ارزش و جواهر خاص خود را دارد و این سخن تنها از سعدی برمی‌آید.