قطعه شمارهٔ ۲۰ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)
وه که چه آزار بود من از مهر تو
لیک چو باز آمدی آن همه برداشتی
سر چو برآورد صبح بپوشد گناه
روز همه روز جنگ شب همه شب آشتی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر احساس نارضایتی و آزار ناشی از عشق است. شاعر از رنجی که عشق به او می‌آورد سخن می‌گوید، اما وقتی معشوق بازمی‌گردد، همه آن رنج‌ها از بین می‌روند. همچنین، او به تضاد میان روز و شب اشاره می‌کند؛ روزها جنگ و تنش و شب‌ها آشتی و آرامش را تجربه می‌کند.