رباعی شمارهٔ ۱۰ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هشیار سری بوَد ز سودای تو مست
خوش آن که ز روی تو دلش رفت ز دست
بی‌‌تو همه هیچ نیست در ملک وجود
ور هیچ نباشد، چو تو هستی، همه هست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از حالتی هشیار و بی‌تابی خود به خاطر عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او می‌گوید که نبود معشوق هیچ معنا ندارد و همه چیز در زندگی بدون او بی ارزش است. وجود معشوق به زندگی معنا و ارزش می‌دهد.