رباعی شمارهٔ ۱۲۴ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یک روز به اتفاق صحرا من و تو
از شهر برون شویم تنها من و تو
دانی که من و تو کی به هم خوش باشیم؟
آن وقت که کس نباشد الا من و تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از عشق و خلوت دو نفره صحبت می‌کند. او تصور می‌کند که اگر روزی به دور از شلوغی شهر تنها با هم باشند، آن زمان می‌توانند به واقع خوشحال باشند، زیرا هیچ کس دیگری در آنجا نیست و فقط آنها هستند.