رباعی شمارهٔ ۱۲۸ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای بی‌رخ تو چو لاله‌زارم دیده
گرینده چو ابر نوبهارم دیده
روزی بینی در آرزوی رخ تو
چون اشک چکیده در کنارم دیده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از غم و انتظار برای دیدن محبوبش صحبت می‌کند. او خود را مانند لاله‌ای در بی‌رخ محبوب و همچون ابر در بهار، گریه‌کنان می‌بیند. شاعر امیدوار است روزی محبوبش را ببیند و اشک‌هایش به عشق او در کنار او چکیده شده باشد.