رباعی شمارهٔ ۱۳۲ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گیرم که به فتوای خردمندی و رای
از دایرهٔ عقل برون ننهم پای
با میل که طبع می‌کند چتوان کرد؟
عیبست که در من آفریدست خدای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که حتی اگر بر اساس نظر عقل و خردمندان از مسیر درست منحرف نشود، نمی‌تواند بر تمایلات و خواسته‌های طبیعی خود غلبه کند. او به نوعی اعتراض می‌کند که این خواسته‌ها و تمایلاتی که در او وجود دارد، به دست خدا به وجود آمده و نمی‌تواند آن‌ها را نادیده بگیرد.