رباعی شمارهٔ ۱۴۴ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی
تا صورت حال دردمندان بینی
گر من به تو فرهاد صفت شیفته‌ام
عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به عشق و محبت می‌پردازد و از محبوبش می‌خواهد که برای آشنایی با حال دردمندان و نیازمندان لحظه‌ای درنگ کند. او به صراحت می‌گوید که به شدت عاشق محبوب است و از او می‌خواهد که ضعف‌هایش را نادیده بگیرد، زیرا او به قدری شیرین و جذاب است که نمی‌تواند از عشق به او چشم‌پوشی کند.