رباعی شمارهٔ ۱۴۶ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر دولت و بخت باشد و روزبهی
در پای تو سر ببازم ای سرو سهی
سهل است که من در قدمت خاک شوم
ترسم که تو پای بر سر من ننهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و اشتیاق به معشوق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که اگر بخت و روزگار به او یاری کند، حاضر است برای معشوقش فدای خود شود. او نشان می‌دهد که کردار معشوق برایش بسیار ارزشمند است و حتی نگران است که مبادا معشوق بر او پا بگذارد. این ابیات به زیبایی احساسات عمیق عشق و محبت را منتقل می‌کنند.