رباعی شمارهٔ ۱۷ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست
جان در قدمش کنم که آرامِ دل‌ست
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
«کآن کس که مرا بکشت از من بحل‌ست»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از احساس عجله و اضطراب خود سخن می‌گوید و می‌خواهد به سوی محبوب برود، زیرا صبر برایش دشوار به نظر می‌رسد. او آماده است تا جانش را در راه محبوب فدا کند. همچنین، او به این موضوع اشاره می‌کند که باید در مواجهه با دشمن و دوست اعتراف کند که عشق محبوب او را به شدت تحت تاثیر قرار داده و او را مسخره کرده است.