رباعی شمارهٔ ۱۸ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن ماه که گفتی ملک رحمانست
این بار اگرش نگه کنی شیطانست
رویی که چو آتش به زمستان خوش بود
امروز چو پوستین به تابستانست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به تضاد میان زیبایی و زشتی اشاره می‌کند. او می‌گوید که آنچه در ابتدا زیبا و دل‌انگیز به نظر می‌رسید، در حال حاضر به زشت‌ترین و شیطانی‌ترین حالت خود درآمده است. زیبایی رویی که در زمستان شگفت‌انگیز است، اکنون مانند پالتوی پوستین در تابستان، نامناسب و ناخوشایند به نظر می‌رسد.