رباعی شمارهٔ ۲۴ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر دل به کسی دهند باری به تو دوست
کت خوی خوش و بوی خوش و روی نکوست
از هر که وجود صبر بتوانم کرد
الا ز وجودت که وجودم همه اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به عشق و محبت صحبت می‌کند. او می‌گوید اگر دل به کسی دهند، آن شخص باید خوش‌خلق و خوش‌بو و زیبا باشد. او همچنین اشاره می‌کند که می‌تواند از هر کسی صبر کند و تحمل داشته باشد، اما هیچ‌کس را مثل محبوبش نمی‌تواند تحمل کند، زیرا تمام وجودش را به او اختصاص داده است.