رباعی شمارهٔ ۴۷ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بیچاره کسی که بر تو مفتون باشد
دور از تو گرش دلیست پر خون باشد
آن کش نفسی قرار بی‌روی تو نیست
اندیش که بی‌تو مدتی چون باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به احساسات عمیق عشق و دلبستگی اشاره می‌کند. او به معشوق می‌گوید که شخصی که عاشق اوست و از او دور است، در درون خود احساس درد و رنج بسیاری دارد. بدون حضور معشوق، آرامش و قرار ندارد و این دوری چقدر می‌تواند سخت و دشوار باشد. شاعر به عمق احساسات و تأثیر فقدان معشوق بر حال انسانی اشاره می‌کند.