رباعی شمارهٔ ۴۹ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از بی‌صبری و ناتوانی در تحمل دوری از محبوب صحبت می‌کند. او می‌گوید که در جایی که زیبایی و عشق وجود دارد، صبر و دوری از آن غیرممکن است و باید احساسات و زیبایی‌های عاشقانه جاری و فعاله باشد.