نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۵۸ سعدی

سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گویند مرو در پی آن سرو بلند

انگشت‌نمای خلق بودن تا چند؟

بی‌فایده پندم مده ای دانشمند

من چون نروم؟ که می‌برندم به کمند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره تلاش برای رسیدن به هدفی است که ممکن است فرد را به شهرت یا توجه دیگران برساند. شاعر به دانشمند می‌گوید که نصیحت‌ها و پندهای او بی‌فایده است، زیرا او نمی‌تواند از مسیر خود منحرف شود و از هدفش دور شود. در واقع، شاعر می‌خواهد بگوید که نمی‌تواند از آرزوی خود دست بکشد، حتی اگر این آرزو او را در معرض خطر قرار دهد.