رباعی شمارهٔ ۶۷ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با دوست به گرمابه درم خلوت بود
وانروی گلینش گل حمام آلود
گفتا دگر این روی کسی دارد دوست؟
گفتم به گل آفتاب نتوان اندود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به همراه دوستش به یک حمام خلوت رفته و از زیبایی و تمیزی دوستی که در آنجا است صحبت می‌کند. او اشاره می‌کند که هیچ‌کس دیگر نمی‌تواند مانند این دوستش زیبا و دلنشین باشد و در نهایت می‌گوید که زیبایی او به راحتی با چیزی مانند گل آفتاب و تغییر نمی‌کند.