رباعی شمارهٔ ۹۹ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خیزم که نماند بیش ازین تدبیرم
خصم ار همه شمشیر زند یا تیرم
گر دست دهد که آستینش گیرم
ورنه بروم بر آستانش میرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده احساس خستگی و ناامیدی می‌کند و می‌گوید که دیگر تدبیری برایش نمانده است. او به این موضوع اشاره دارد که اگر دشمنانش با شمشیر یا تیر به او حمله کنند، برای دفاع از خود آماده است. همچنین، در صورتی که فرصتی به دست آورد، می‌خواهد در آغوش محبوبش برود، وگرنه به سوی او خواهد رفت.