حکایت شمارهٔ ۳۶ سعدی

بخش 1

بخش 5

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

دو برادر یکی خدمت سلطان می‌کرد و دیگری با زور بازو نان می‌خورد. برادر توانگر از درویش خواست که چرا به کار نمی‌پردازد تا از سختی‌های کار کردن راحت شود. درویش پاسخ داد که تو چرا کار نمی‌کنی تا از ذلت خدمت رهایی یابی. او به این نکته اشاره کرد که خردمندان گفته‌اند که از نان خود خوردن و آزاد بودن بهتر از این است که خود را به خدمت دیگران بسپاری. در این شعر بیان شده که عمر باید به درستی صرف شود و انسان نباید به خاطر شکم خود به خدمت دیگران ادامه دهد.