حکایت شمارهٔ ۳۸ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

گروهی از حکما در محضر حضرت کسریٰ درباره مصلحتی صحبت می‌کردند و بزرگ مهر که رئیس آنان بود، سکوت کرده بود. آن‌ها از او پرسیدند چرا در این بحث شریک نمی‌شود. او پاسخ داد که مانند پزشکان است و پزشک تنها به بیمار دارو می‌دهد. اگر دید که نظر آنان درست است، صحبت کردن درباره‌اش برای او نیکو نیست؛ اما اگر ببیند که در چاه یا نابینایی خطر وجود دارد و سکوت کند، این گناه است.