حکایت شمارهٔ ۱۵ سعدی
سعدی شیرازی / باب دوم در اخلاق درویشان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
پادشاهی پارسایی را دید.
گفت: هیچت از ما یاد آید؟
گفت: بلی! وقتی که خدا را فراموش میکنم.
هر سو دَوَد آن کَش ز برِ خویش براند
وآن را که بخواند به درِ کس ندواند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، پادشاهی از پارسایی میپرسد که آیا چیزی از او یادش میآید. پارسا پاسخ میدهد که تنها زمانی که خدا را فراموش میکند، به او یاد آوری میشود. سپس اشاره میکند که مشکلات و دردها ممکن است به سراغش بیایند، اما هرکس به خداوند پناه ببرد، در امان خواهد بود.