حکایت شمارهٔ ۲ سعدی

بخش 1

بخش 2

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شخصی در حال عبادت در کعبه بود و از خداوند خواسته‌هایی می‌کرد. او به خدا می‌گفت که از گناهانش عذرخواهی می‌کند و می‌داند که عاصیان توبه می‌کنند و عارفان از عبادت خود استغفار می‌نمایند. او به خداوند اعلام کرد که به امید رحمت آمده و نه برای انتظار پاداش طاعت. سپس شخص دیگری را دید که در کنار در کعبه با اشک و ناله از خداوند می‌خواست که عفو و بخشش را شامل حال او کند و تنها درخواستش این بود که گناهانش مورد عفو قرار گیرد.