حکایت شمارهٔ ۴۵ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این داستان، فقیهی دختری بسیار زشت داشت که به دلیل زشت بودن، هیچ‌کس تمایلی به ازدواج با او نداشت، حتی با وجود داشتن جهاز و نعمت. به ناچار او را به عقد مردی نابینا درآوردند. در همین زمان، حکیمی از سرندیب به آنجا آمد که توانایی روشن کردن بینایی نابینایان را داشت. فقیه به او گفت که نگران است اگر داماد بینا شود، ممکن است دخترش را طلاق دهد، بنابراین از درمان او خودداری کرد. این داستان به تعلل در تصمیم‌گیری و ترس از پیامدهای احتمالی اشاره دارد.