حکایت شمارهٔ ۸ سعدی
سعدی شیرازی / باب هفتم در تأثیر تربیت / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
اعرابیی را دیدم که پسر را همی‌گفت یا بُنَّی اِنَّک مسئولٌ یومَ القیامةِ ماذا اکتَسَبتَ و لا یُقالُ بمن انتسبتَ. یعنی تو را خواهند پرسید که عملت چیست نگویند پدرت کیست.
جامه کعبه را که می بوسند
او نه از کرم پیله نامی شد
با عزیزی نشست روزی چند
لاجرم همچنو گرامی شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن به اهمیت مسئولیت فردی اشاره شده است. اعرابی به پسرش می‌گوید که در روز قیامت از او درباره اعمالش سؤال خواهند کرد و نه از نسبش. همچنین به بوسیدن جامه کعبه و ارتباط آن با رفتار انسان‌ها اشاره می‌شود؛ یعنی کسی که با افراد با احترام و باستعدادی نشسته باشد، خود نیز محترم و با ارزش خواهد شد. به طور کلی، این متن تأکید بر لزوم توجه به عمل و کارایی فردی دارد تا انتساب و نسب خانوادگی.