حکمت شمارهٔ ۱۰۵ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
همه کس را دندان به ترشی کند شود مگر قاضیان را که به شیرینی.
قاضی چو به رشوت بخورد پنج خیار
ثابت کند از بهر تو ده خربزه‌زار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به طور کلی می‌گوید که وقتی قاضی به رشوه تن می‌دهد، ممکن است به راحتی حقیقت را زیر پا بگذارد و عدالت را نادیده بگیرد، همان‌طور که می‌توان در ازای یک رشوه کوچک، حکم ناحق بزرگتری را صادر کرد.