حکمت شمارهٔ ۱۰۶ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بخش 1
قحبهٔ پیر از نابکاری چه کند که توبه نکند و شحنهٔ معزول از مردم آزاری.
جوان گوشه نشین شیرمرد راه خداست
که پیر خود نتواند ز گوشه‌ای برخاست
بخش 2
جوان سخت می باید که از شهوت بپرهیزد
که پیر سست رغبت را خود آلت بر نمی‌خیزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به موضوع پیری و جوانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که پیران ناتوان از ترک گناهان هستند و نمی‌توانند از اشتباهات خود توبه کنند. در مقابل، جوانی که در راه خدا قدم می‌گذارد، باید قوی و مقاوم باشد و از شهوات دوری کند، زیرا پیران به خاطر ناتوانی و سستی خود نمی‌توانند از وسوسه‌ها خلاص شوند.