حکمت شمارهٔ ۱۰۸ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به دو نوع انسان اشاره دارد که به دلیل طمع و بی‌عملی، حسرت می‌خورند: یکی کسی است که امکانات و نعمت‌ها را دارد اما از آن‌ها بهره نمی‌گیرد و دیگری کسی که دانش و آگاهی دارد اما از آن استفاده نمی‌کند. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند دانای بخیل را مشاهده کند، در حالی که از او عیب‌جویی نمی‌شود. در نهایت، می‌گوید که اگر فردی کریم و بخشنده باشد، با وجود اشتباهات و گناهانش، کرامت او عیوبش را می‌پوشاند.