حکمت شمارهٔ ۱۶ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
هر که بدی را بکشد خلق را از بلای او برهاند و او را از عذاب خدای عزَّ و جَلَّ.
پسندیده‌ست بخشایش ولیکن
منه بر ریش خلق‌آزار مرهم
ندانست آن که رحمت کرد بر مار
که آن ظلم است بر فرزند آدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن بیان می‌کند که کسی که بدی‌ها را از میان بر می‌دارد، دیگران را از بلا و عذاب الهی نجات می‌دهد و بخشایش او مورد پسند است. اما باید مراقب بود که آزار دیگران را تحمل نکنیم. فردی که به خاطر رحمت، به ماری کمک می‌کند، به نوعی ظلمی بر انسان‌ها کرده است. در واقع، این متن به اهمیت تعادل میان رحمت و عدالت در برخورد با دیگران تأکید دارد.