حکمت شمارهٔ ۲۰ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
بخش 1
پادشه باید که تا به حدی خشم بر دشمنان نراند که دوستان را اعتماد نماند. آتش خشم اول در خداوند خشم اوفتد پس آنگه زبانه به خصم رسد یا نرسد.
نشاید بنیآدم خاکزاد
که در سر کند کبر و تندی و باد
تو را با چنین گرمی و سرکشی
نپندارم از خاکی از آتشی
بخش 6
در خاک بیلقان برسیدم به عابدی
گفتم: مرا به تربیت از جهل پاک کن
گفتا: برو چو خاک تحمل کن ای فقیه
یا هر چه خواندهای همه در زیر خاک کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
پادشاه نباید آنقدر خشمگین شود که دوستانش نیز از او بترسند و اعتماد خود را از دست بدهند. ابتدا خداوند خشم میگیرد و سپس این خشم ممکن است به دشمنان برسد یا نرسد. انسانها که از خاک آفریده شدهاند، نمیتوانند تبختر و تندی داشته باشند. شخصی به عابد میگوید که او را از جهالت پاک کند، عابد در جواب میگوید که باید همانند خاک صبر و تحمل داشته باشد و همه دانستههایت را در زیر خاک بگذاری.