نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

حکمت شمارهٔ ۳ سعدی

سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی‌فایده کردند: یکی آن که اندوخت و نخورد و دیگر آن که آموخت و نکرد.

علم چندان که بیشتر خوانی

چون عمل در تو نیست نادانی

نه محقّق بود نه دانشمند

چارپایی بر او کتابی چند

آن تهی‌مغز را چه علم و خبر

که بر او هیزم است یا دفتر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

دانش با عمل کردن به آن موجب تحول و پیشرفت می شود و علم بی عمل به درد نمی خورد چنان که اگر ثروت داشته باشی و از آن استفاده نکنی با نداشتن آن ثروت توفیقی ندارد