حکمت شمارهٔ ۳۴ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید.
به چشمِ خویش دیدم در بیابان
که آهسته سَبَق بُرد از شتابان
سمندِ بادپای از تک فرو ماند
شتربان همچنان آهسته میراند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن اشاره به این دارد که برای دستیابی به موفقیت و انجام کارها، باید صبر و حوصله داشت و نباید شتابزده عمل کرد. شاعر با اشاره به مشاهدهاش در بیابان، میگوید که در حالی که شتر به آرامی حرکت میکند، سمند بادپا (اسب سریع) از سرعت خود بازمانده و نشان میدهد که شتابی که در ابتدا به نظر میرسد، همیشه به نتیجه نمیرسد. به عبارت دیگر، گاهی اوقات حرکت آهسته و مطمئن بهتر از تلاشهای سریع و نامنظم است.