نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

حکمت شمارهٔ ۳۷ سعدی

سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هر که با بدان نشیند، نیکی نبیند.

گر نشیند فرشته‌ای با دیو

وحشت آموزد و خیانت و ریو

از بدان نیکویی نیاموزی

نکند گرگ پوستین دوزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته اشاره دارد که اگر کسی با افراد بد و نادرست معاشرت کند، نمی‌تواند انتظار نیکی و خوبی داشته باشد. حتی اگر فرشته‌ای هم با دیو نشسته باشد، تاثیرات منفی آن دیو بر فرشته مشهود خواهد بود. در نهایت، نتیجه می‌گیرد که از دوستان بد نمی‌توان خوبی آموخت و هیچگاه نمی‌توان به حیله‌گری و مکر از طرف آنها اعتماد کرد.