حکمت شمارهٔ ۷۱ سعدی

بخش 1

بخش 6

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

حسود به خاطر نعمت‌های دیگران حسادت می‌کند و به بندگان بی‌گناه آسیب می‌زند. شاعر به مردی خشک و بی‌احساس می‌گوید که برای حسادت به دیگران هیچ دلیلی وجود ندارد، زیرا خود حسود در بدبختی به سر می‌برد. او تاکید می‌کند که نیازی به دشمنی با کسی که خوشبخت است نیست، زیرا آن فرد به خاطر حسادت و بدبختی خود در قفسی از دشمنی گرفتار است.